Πρόκειται για ένα γενετικά καθορισμένο σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μία ειδικού τύπου διαταραχή στο καρδιογράφημα: την ανάσπαση του σημείου J και του διαστήματος ST. Αυτή η συγκεκριμένη ηλεκτροκαρδιογραφική διαταραχή συνοδεύεται, σε σπάνιες περιπτώσεις, από σοβαρές αρρυθμίες ή αιφνίδιο θάνατο. Το σύνδρομο περιγράφηκε για πρώτη φορά το 2008 από τον Γάλλο ηλεκτροφυσιολόγο Michel Haïssaguerre. Ο συγκεκριμένος ερευνητής διαπίστωσε ότι ασθενείς οι οποίοι έκαναν ιδιοπαθή κοιλιακή μαρμαρυγή (μία πολύ σοβαρή αρρυθμία, για την οποία τους είχε εμφυτευτεί απινιδωτής, χωρίς να έχει βρεθεί μέχρι τότε κάποια άλλη αιτία) είχαν σε μεγάλο ποσοστό αυτή τη διαταραχή στο καρδιογράφημα.
Παρά το ότι η διαταραχή αυτή στο ηλεκτροκαρδιογράφημα μπορεί να είναι σχετικά συνηθισμένη στον γενικό πληθυσμό, το κλινικό σύνδρομο πρώιμης επαναπόλωσης (δηλαδή, η διαταραχή αυτή να συνοδεύεται και από σοβαρές αρρυθμίες) είναι εξαιρετικά σπάνιο. Επιπλέον, μία ανάλογη διαταραχή, που όμως έχει διαφορετική εμφάνιση στο καρδιογράφημα και που πρέπει οι καρδιολόγοι να την ξεχωρίζουν, μπορεί να ανευρίσκεται στο καρδιογράφημα νέων ατόμων και αθλητών. Αυτή την παραλλαγή συνηθίζουμε να την ονομάζουμε «καλοήθη πρώιμη επαναπόλωση (Εικόνα 1).
Σύγχρονα Δεδομένα & Διαχωρισμός Κινδύνου
Στα χρόνια που μεσολάβησαν από την ανακάλυψη του συνδρόμου, η καρδιολογία έχει εξελιχθεί. Σήμερα, οι γιατροί γνωρίζουν ότι η δυνητικά «ύποπτη» μορφή εμφανίζει συνήθως οριζόντιο ή κατιόν διάστημα ST μετά την ανάσπαση και εντοπίζεται κυρίως στις κατώτερες απαγωγές του καρδιογραφήματος. Αντίθετα, η κλασική καλοήθης μορφή εμφανίζει ένα ανιόν διάστημα ST. [1, 2]
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι για τα ασυμπτωματικά άτομα που έχουν απλώς αυτό το εύρημα στο καρδιογράφημά τους, χωρίς συμπτώματα ή επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό, δεν συνιστάται καμία θεραπεία ή περιορισμός από τον αθλητισμό. Για τους ελάχιστους πάσχοντες από το πραγματικό σύνδρομο, η κύρια προστασία παραμένει η εμφύτευση απινιδωτή, ενώ συγκεκριμένα αντιαρρυθμικά φάρμακα (όπως η κινιδίνη) έχουν αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικά
Εικόνα 1. Καλοήθης και δυνητικά κακοήθης μορφή πρώιμης επαναπόλωσης όπως φαίνεται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα.